تبلیغات
تجربه روشنایی... - دلنوشته

دلنوشته

یکشنبه 3 بهمن 1395 09:37 ب.ظنویسنده : همسفر مریم

 
هرکه درعشق سراز قله برآردهنراست                                                                                              همه تادامنه ی کوه تحمل دارند
خداونداوقتی ظلمت وتاریکی همه ی وجودم راگرفته بود.فرشته هایی راروی زمین سرراه من قراردادی تا راهنمای راهم باشندوازآنها بیاموزم.ولی من کوروکربودم هرچه گفتند غیرازآن کردم.وازاین کرده پشیمانم.خداونداکمکم کن تاحالا که روزنه ی نوری به زندگیم تابیده است بتوانم درمقابل سختی هاومشکلات زندگیم قدبلند کنم وبااینکه این بار محکم تراز همیشه زمین خورده ام بایستم وبدانم وباورکنم که «درختان ایستاده میمیرند.»خداوندا،تورا بسیارتابسیار سپاسگزارم،که من رابه راهی هدایت کردی که دراین راه همه به ریسمان توچنگ زده اندودراین راه بندگی کرده اند.ازتوممنونم که دراین راه به من آموختی «درهای رحمت بازمیشوند،وقتی کلید بندگی دردستانم باشد.»خداوندا تورابارهاشکرکه مشعل روشنایی راه را دردستان مردی ازجوارپاکی وخوبی وپدری مهربان وآگاه قراردادی تاراهنمای راهم باشد.وای برمن اگرقدرندانم ونخواهم بدانم که دراین راه بس سختی های فراوانی کشیده است تاهم اکنون راه برای من هموار باشد.میدانم درمسیری قرارگرفته ام که پیچ وخم بسیار دارد کمکم کن تابتوانم این پیچ وخم رابالذت طی کنم تابه مقصد برسم.«آمین» 
«تقدیم به همه ی کسانی که دراین راه کفش آهنین به پاکردند،وباصبرودانایی به مقصد رسیدند.وازدرخت صبرمیوه ی شیرین رهایی راچیدند.»

آخرین ویرایش: یکشنبه 3 بهمن 1395 10:13 ب.ظ

 
سه شنبه 24 مرداد 1396 11:12 ق.ظ
Thank you for sharing your info. I truly appreciate your
efforts and I will be waiting for your next post thank you once
again.
چهارشنبه 6 بهمن 1395 08:01 ب.ظ
بله مریم جان ختما بایدکفش آهنین راپوشید تا ازتاریکیها به روشناییها برسیم ان شاالله روزی همه بخصوص شماهم شود،عرض سفرمهم است نه طول ان
دوشنبه 4 بهمن 1395 11:11 ب.ظ
سلام مریم جون انشاالله میوه ی درخت صبرتابه زودی زودی بچینی.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر